Άποψη

8/10/18 12:48

τελ. ενημ.: 8/10/18 13:05

Μήνυμα στην Κ. Κώττη από το 2032

Αγαπητή  διευθύντρια                                   

Σήμερα  καθώς περιπλανιόμουν  στο  διαδίκτυο… έπεσα σε  μια  ανοιχτή και δημοσιά επιστολή  σας , 14  χρόνια  πριν.

Η αλήθεια  είναι ότι, την είχα  ξαναδεί όταν  ήμουν  9 ετών, την  είχα  ξαναδεί όταν  ήμουν  12, την  έβλεπα  συνεχεία  από  τότε και  πάντα  ένιωθα  ντροπή .

Ένιωθα  ντροπή  για  του ιδίους μου  τους  γονείς.

Δεν  υπάρχει  πιο  άσχημο  συναίσθημα, δεν  σας  κρύβω  ότι  άρχισα  να  τους  βλέπω  καχύποπτα, να  αμφισβητώ  ότι  μου  έλεγαν ,και  γενικά  να  μην  συζητώ  διάφορα  θέματα μαζί  τους .

Αυτό  διήρκησε  πολλά  χρόνια, αυτή  η  φράση  σας με  στοίχειωνε εσείς όταν τα  παιδιά  σας συνειδητοποιήσουν  τις  πράξεις σας ,θα  μπορείτε  να  τα  κοιτάξετε  κατάματα ( για  μας  δεν  ήσασταν  τόσο  ευαίσθητη, έτσι  δεν  είναι;)

Ως  παιδί  και  έφηβος  δεν  τολμούσα  να   ασχοληθώ  με  αυτό  το  φοβερό  που  έκαναν  οι  γονείς  μου, φοβούμουν για το τι θα  ανακαλύψω.

Φέτος βρήκα τη δύναμη.

Διάβασα εκείνη την  επιστολή 5-10 φορές και έψαξα κάθε λέξη,

Διάβασα όμως και την  δική σας  επιστολή άλλες τόσες φορές με την ίδια  προσοχή.

Αυτό μου το  έμαθαν  οι  γονείς  μου, να  ακούω  και  τις  δυο πλευρές και να τις προσέχω εξίσου.

Στη  συνέχεια προσπάθησα  να μπω στη θέση σας, να  σκεφθώ σαν ήμουν εσείς.

Το  ίδιο  έκανα και για την  άλλη  πλευρά, προσπάθησα να μπω στη δική τους θέση.

Αυτό μου το έλεγαν από παιδί, ότι  «για  να  κρίνεις  κάποιον, πρέπει να μπαίνεις στη θέση του ,να μπεις στη ζωή του και στις  συνθήκες που ζει».

Μου  έμαθαν  ακόμα  ότι:

Είναι  πολύ  δύσκολο να καταλάβεις απόλυτα κάποιον άλλο, γιατί δεν γνωρίζεις σε τι συνθήκες βρίσκεται και δεν έχεις ζήσει τα ιδία  πράγματα  με  αυτόν.

Με  έμαθαν  να  σέβομαι   κάθε  άποψη  χωρίς να  αναθεματίζω  την  αντίθετη και επίσης εάν υποπέσω σε  αυτό , να  ζητώ  συγνώμη.

Όσο και  να  τους  αμφισβητούσα μου έμαθαν πολλά  γιατί ότι έλεγαν το εφάρμοζαν,

τους είδα να είναι έντιμοι και  συνεπείς  στα  λεγόμενα  τους  και  στα δραττόμενα τους .

Του  άκουσα  να  θέτουν  επιχειρήματα  και  τεκμήρια σε  κάθε  τι , σε ότι  μου  έλεγαν, προσπαθούσαν  πάντα   μου  το  εξηγήσουν, κάνοντας μου παράλληλα μαθήματα  λογικής και  ηθικής  και  ελεύθερης  σκέψης.

Μου  έμαθαν  ότι  τα  δικαιώματα μου  είναι  μέχρι εκεί  που  ενοχλούν  τους  άλλους ,και  οι  υποχρεώσεις μου πολύ  περισσότερες  από  αυτές  που  επιβάλλονται  από  τους  νόμους .

Μου  έμαθαν 

Να μη στρεβλώνω την αλήθεια, και εσείς  το  ανάποδο

Να μη μεροληπτώ, έχοντας την εξουσία,

Να  μην  χαρακτηρίζω ανθρώπους και  ειδικά με  βαρύτατους  χαρακτηρισμούς  

Να  μη λέω δημόσια και υβριστικά κάτι  που  ο άλλος  δεν  θα  ήθελε να  ειπωθεί  ή θα  έθιγε κάποιον  αδύναμο (όπως εμένα το  μαθητή  σας ), εσείς όμως δεν  το πράξατε για  εμάς, μας προσβάλατε και ως αγνά και αδύναμα παιδιά, μας  κάνατε  να  νιώσουμε  άσχημα για  τους  γονείς μας .

Μου  έμαθαν να είμαι ψύχραιμος και  υπομονετικός, να  συζητώ και ποτέ να  μην  στρέφομαι  ενάντια  σε  αδύναμους  σε όλους τους  αδύναμους όχι σε  όσους και μόνο με εξυπηρετεί.

να μην κάνω  υποθέσεις  δικές  μου όταν  απαντώ, αλλά να είμαι δίκαιος στον αντίλογο  μου και πάντα με επιχειρήματα, εσείς όμως όχι, τους  καταδικάσατε όλους, χωρίς αντίλογο χωρίς επιχειρήματα.

Μου έλεγαν πάντα να  μη χρησιμοποιώ στο λόγο μου το συναίσθημα  ,

γιατί τότε θα είμαι εκβιαστής και όχι λογικός ομιλητής με επιχειρήματα,

ούτε να μιλώ και να σκέφτομαι χωρίς καθόλου  αισθήματα,

Επίσης να είμαι  έτοιμος να στηρίξω με επιχειρήματα κα γνώση κάθε μου λογο,

να μπορώ μέχρι τέλους και  μέχρι κεραίας να  έχω  απαντήσεις

Μου έμαθαν  τη  δημοκρατία, να  σέβομαι   και  να  αποδέχομαι  την γνώμη  των  πολλών,  αλλά  και  του  ενός .

Μου  έμαθαν  τα  συναισθήματα  μου  να  μην  είναι  επιλεκτικά ,αλλιως  θα  ειμαι υποκριτής  και  άδικος .

Μου  έμαθαν  πως  οι  πολίτες  έχουν  δικαιώματα αλλα και υποχρεώσεις και οι  ελεύθεροι  και  δίκαιοι  άνθρωποι  δεν  εκφοβίζονται .

Εσείς  τι  μου  μάθατε  λοιπόν, κυρία ;

Να  στρεβλώνω την αλήθεια, ….(.σε ποιο  σημείο η  επιστολή  στρέφεται  κατά των  αθώων παιδιών ).

Να πουλάω ηθική  ανωτερότητα  εκ  του  ασφαλούς.

Να  υβρίζω  όλους τους  γονείς, ως  δημιουργούς  ρατσιστικών  παιγνιων.

 (σε ποιο   σημείο   της επιστολής  φαίνεται   ο  ρατσισμός ;)

Να καταδικάζω την  αντίθετη τεκμηριωμένη  άποψη.

Να προπηλακίζω και να  ενοχοποιώ  βάναυσα  τα  παιδιά.

Να  κάνω διακρίσεις   και μέσα  από  την  αυτάρεσκη αποθέωση  του  εγώ, να χαρίζω, μεγαλόψυχα  την "ανοιχτή αγκαλιά" και στα παιδιά των  ρατσιστών.

Η όταν μαθαίνω την αντίθετη άποψη των γονέων (σε  όλες  τις  συνελεύσεις των 4 σχολείων ) να  κωφεύω ,να  αγνοώ  και  να ενοχοποιώ  ,τους  έχοντες  αντίθετη άποψη.

Στις   5 Οκτωβρίου λοιπόν, ήσουν  αυτή  που  καταδίκασε, γιατί  δεν άντεχες  την  αντίθετη  άποψη, 1130  γονείς.

Στις  5 Οκτωβρίου λοιπόν, ήσουν  ο  "δάσκαλος  που  δίδασκε  και  νομο  δεν  εκράτει".

Στις  5  Οκτωβρίου λοιπόν πρόσβαλες  και ενοχοποίησες στα παιδικά  ματιά των ιδίων σου των μαθητων τους δικούς τους γονείς!

 

Φοιτητουπολη  5/10/2032