Άποψη

8/2/18 12:24

τελ. ενημ.: 8/2/18 12:24

Κυνήγι μαγισσών και εύκολου χρήματος από τους αρχαιολογικούς πόρους

Ήταν σωστή η σκέψη της Περιφερειακής Ενότητας της Χίου. Τη σήμερον ημέρα ιστορικά γεγονότα σαν τη Σφαγή δεν αναδεικνύονται με λογύδρια μεταξύ μας σε άχρωμες εκδηλώσεις. Η δύναμη της τεχνολογίας, για να τονώσει τη σημασία τους, χρειάζεται σύγχρονες προσεγγίσεις και η τεκμηρίωση που τους γίνεται από τη «Μηχανή του χρόνου» αποτελεί, μάλλον, από τα καλύτερα παραδείγματα τα τελευταία χρόνια. Με υψηλά νούμερα τηλεθέασης ο Έλληνας ξαναδιαβάζει ιστορία μέσα από τις πιο προσιτές στην καθημερινότητα του τηλεοπτικές οθόνες.

Τα πάντα κύλισαν κατά το σχεδιασμό. Έγινε αποδεκτή η πρόσκληση από το επιτελείο της εκπομπής, προγραμματίστηκαν τα γυρίσματα, «μπριζώθηκαν» οι πολιτιστικοί σύλλογοι να συνεισφέρουν κομπάρσους. Όλοι – όλοι αντάμα κι ο ψωριάρης χώρια. Απ’ το πνεύμα της κοινής προσπάθειας … αυτομόλησε η Εφορεία Αρχαιοτήτων Χίου. Θέλεις πλάνα από Νέα Μονή και Άγιο Μηνά; Κομπιουτεράκι στο χέρι, υπηρεσιακή προσέγγιση μιας απαρχαιωμένης νομοθεσίας και απαίτηση 3.200 ευρώ από την παραγωγή… Αδίκως οι συντελεστές της εκπομπής κατέθεταν επιχειρηματολογία ότι σε όλη την υπόλοιπη χώρα πληρώνουν, ως ντοκιμαντέρ, ένα συμβολικό ποσό και ξεμπερδεύουν. Εδώ είναι … Χιοστάν!

Τελικά το σενάριο για το ντοκιμαντέρ της Σφαγής γυρίστηκε στα Μεστά, πάλι καλά που και οι ιδιωτικές περιουσίες δεν χρειάζονται την άδεια του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων, να το στέλναμε στην πλατεία της Καλαμωτής (τη νεότερη εννοείται).

Γιατί αυτός ο ξεπεσμός; Γιατί οι υπηρεσιακοί λειτουργοί στη Χίο έχουν στενόμυαλη αίσθηση της προστασίας του δημοσίου και τοπικού συμφέροντος. Κρίνουν, επί παραδείγματι, ότι συνεισφέροντας 3.200 ευρώ στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων ενισχύουν την εθνική οικονομία περισσότερο από ότι θα προσφέρει η ενίσχυση της τοπικής μας ιστορίας από την προσφορά ενός ντοκιμαντέρ με την ποιότητα της «Μηχανής του χρόνου».

Ή επιδιώκουν – ακόμα χειρότερα – να παρουσιάσουν αυξημένα έσοδα από την εκμετάλλευση των αρχαιολογικών πόρων του νησιού, μια και κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στον επιθυμητό βαθμό από τις εισπράξεις εισιτηρίων στα διαχειριζόμενα από την Εφορεία Αρχαιοτήτων μνημεία. Εκεί ο … έλεγχος προόδου έχει πολύ χαμηλά αποτελέσματα.

Δεν αντιλαμβάνονται, κυρίως, ότι ο φραγμός στην προβολή των μνημείων, σε μια εποχή που η διακίνηση της εικόνας δεν ελέγχεται ούτε τιθασεύεται, τελικά περιορίζει μόνο την προβολή, οπότε και την ελκυστικότητα των μνημείων. Κοντολογίς, ψάχνουμε να … τα πάρουμε με το ζόρι γιατί η δική μας ευθύνη ανάδειξης των μνημείων μας δεν κόβει από μόνη της εισιτήρια. Καιρός δεν είναι να αλλάξουμε πλευρό;