Άποψη

6/9/18 10:03

τελ. ενημ.: 6/9/18 11:18

Έλα φίλε μου να σε σύρω … στα δικαστήρια

Συζητώ χθες με έναν καταξιωμένο αν και νέο επαγγελματία του νησιού. Με ευκολία διαπιστώνω ότι συγκαταλέγεται μεταξύ όσων πίστεψαν αλλά στη συνέχεια διαψεύστηκαν από τους … συγχωρεμένους.

«Δεν με πείραξε ότι μου διέκοψαν τη σύμβαση συνεργασίας με δημοτική εταιρεία. Με πείραξε ότι το έκαναν επιχειρώντας για μήνες να υποτιμήσουν τη δουλειά μου. Και στο τέλος πήραν ένα συνάδελφο μου, τον οποίο πληρώνουν με περισσότερα λεφτά, έχοντας υπογράψει σύμβαση με λιγότερες απαιτήσεις», τον παίρνει το παράπονο.

Κάπου εκεί χτυπά το τηλέφωνο. Είναι απ’ τον «π». «Ο δήμαρχος μας καλεί αύριο (σ.σ. σήμερα) σε μια χαλαρή συζήτηση. Έχει προσκαλέσει κι άλλους δημοσιογράφους.»

Χαλαρή συζήτηση… Την κάνεις μ’ ένα φίλο ή τέλος πάντων με κάποιον που ανέχεσαι να ακούς την άποψη του.

Την κάνεις τόσο εύκολα και με έναν λασπολόγο; Έναν αυριανιστή; Έναν διαστρεβλωτή της αλήθειας; Έναν ρέποντα στο φασισμό και σίγουρα ρατσιστή;

Τα επίθετα δεν είναι τυχαία. Μ’ αυτά καθημερινά περιλούζει τον «π» ο προσκαλών σε μια … χαλαρή συζήτηση δήμαρχος, ο στενός συγγενικός του κύκλος και η λιγοστή πια αλλά σκληρή ομάδα συνεργατών του.

Ο «π» διαμηνύει δημόσια στον Μαν. Βουρνού ότι εκεί που φτύνει δεν έμαθε να γλύφει επειδή προ των πυλών υπάρχουν εκλογές. Θα πράξει το καθήκον του, θα παραστεί σε κάθε πρόσκληση που θα θεωρήσει δημοσιογραφική αποστολή και θα την παρουσιάσει με την κριτική στάση της πολύχρονης διαδρομής του, την οποία αποδέχτηκαν και στο τέλος αναγνώρισαν όλοι οι προκάτοχοι του, εκτός από τον … κ. Λουδοβίκο και την αυλή του.

Του θυμίζει επίσης τη λέξη τσίπα. Και καταγράφει ως άλλο ένα πρωτόγνωρο ήθος στα τοπικά πράγματα τη μια μέρα να μηνύεις και την επόμενη να καλείς τον μηνυόμενο, σαν να μην τρέχει τίποτα, σε μια … χαλαρή συζήτηση.

Το χρόνο της χαλαρότητας τον σπατάλησε με την εγωπάθεια του ο Μαν. Βουρνούς. Τώρα πια υπάρχει μόνο χρόνος αυστηρής κριτικής για την πενταετή θητεία του. Όταν έπρεπε επέλεξε τους υμνωδούς από όσους υποστήριζαν ότι τραβά το δρόμο του διαζυγίου από τη βούληση του λαού της Χίου. Ας απολαύσει κι απόψε τις υμνωδίες τους. Μη γίνουμε εμείς αφορμή να χαλάσει η χαλαρότητα των στιγμών.

Αφήστε που υπάρχει η υπόνοια ότι κάτω απ’ το πιάτο των εκπροσώπων του «π» μπορεί να κρύβεται και κανένα δικόγραφο…