Το τέλος της εποχής των ηγετών της επιφοιτήσεως

Ένα δικό της, ιδιότυπο μοντέλο διακυβέρνησης για τα νησιά του Βορείου Αιγαίου έχει εφαρμόσει εδώ και 3,5 χρόνια η Χρ. Καλογήρου. Επαρκές χρονικό διάστημα για έναν απολογισμό κατά πόσο της έχει βγει.

Η περιφερειάρχης στηρίζεται στην αποδεδειγμένα ανεξάντλητη ενεργητικότητα της, την ικανότητα πολιτικών ελιγμών της και στον υπερβολικό – για τη γυναικεία φύση της – τσαμπουκά. Έχει επιβάλλει στην Περιφέρεια το «μιας γυναικός αρχή».

Ένα σύστημα που περπάτησε στα πρώτα του στάδια, υπό την έννοα ότι πέτυχε, σε όλα τα νησιά ευθύνης της, να ξεμπλοκάρει και να ολοκληρώσει έργα τα οποία κινδύνευαν να συμπληρώσουν τα πολλά κουφάρια που ήδη έχουμε στη διάθεση μας.

Η συνέχεια, όμως, είναι κάπως πιο περίπλοκη, απαιτεί τις μεγαλύτερες δυνατές συνθέσεις. Η Χρ. Καλογήρου συνεχίζει να δρα υπερβολικά μόνη, σαν να απεχθάνεται τη συνεργασία όχι μόνο με τους αυτοδιοικητικοήυς αντιπάλους της αλλά και με τους συνεργάτες της. Κρατά τους πάντες σε απόσταση, δρα ως ηγέτης άλλης εποχής, με την απαίτηση να της αναγνωρίζονται τα πρωτεία ελέω επιφοιτήσεως. Η συγκεκριμένη επιλογή της έχει στοιχήσει σε συνεργάτες, σε όλα τα νησιά, με τις λιγότερες απώλειες στη Χίο, και αφήνει μετέωρο το ερώτημα αν στο τέλος θα πετύχει να διεκδικήσει την επανεκλογή της με τις ίδιες προϋποθέσεις. Μάλλον στο χέρι της βρίσκεται η απάντηση.