Το πρόβλημα είναι η ικανοποίηση

Επιστρέφεις πίσω με άδεια χέρια, με τη διαπίστωση ότι ο αντίπαλος δεν έχει υποχωρήσει ρούπι από τις άτεγκτες θέσεις του και εσύ υπερασπίζεσαι κατ’ ιδίαν την επιτυχία της κίνησης, με την αιτιολογία πως τα νησιά κέρδισαν, γιατί τις θέσεις τους κατέγραψαν μέχρι και … ιαπωνικά συνεργεία.

Η αναζήτηση συμμαχιών και η ευρύτερη δυνατή δημοσιοποίηση του ζητήματος ήταν, ασφαλώς, από τους βασικούς στόχους της συγκέντρωσης διαμαρτυρίας. Συμμαχίες, πλην ελαχίστων, με πιο καθαρή διατύπωση άποψης από το Γ. Καμίνη, δεν διαπιστώσαμε. Για τη δημοσιότητα θα πρέπει μάλλον να δοθεί ο χρόνος της. Πάντως χθες το μόνο αθηναΊκό πρωτοσέλιδο με αναφορά επί του θέματος ήταν και πάλι η «Καθημερινή».

Επί του πρακτέου, όμως, με σοβαρές διαχωριστικές γραμμές με την κυβέρνηση πήγαμε στην Αθήνα, με διαπιστώσεις μιας αγεφύρωτης κατάστασης επιστρέφουμε και μια αναστολή των προσωρινών μέτρων ως την εκδίκαση των ασφαλιστικών για τη ΒΙΑΛ στην πλάτη. Υπάρχει λόγος να αισιοδοξούμε;

Η δημοτική γραμμή στο προσφυγικό αντιμετώπιζε πάντοτε το ποτήρι μισογεμάτο. Συνεχίζει να το βλέπει με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όσα χαστούκια κι αν έχει στη διαδρομή δεχτεί. Κάποια ώρα ο Μαν. Βουρνούς δεν θα πρέπει να το δει και ως μισοάδειο, να τσεκάρει ποιο είναι κι από εκεί το αποτέλεσμα;