04/09/2017 - 14:49
Τελ. ενημέρωση: 04/09/2017 - 21:43
Αρθρογράφος: PolitisChios

Η θεωρία της καταστροφής του brand

Τα ερευνητικά εργαλεία είναι χρήσιμα για τη μελέτη των τουριστικών τάσεων. Ξέρουμε, άραγε, ο κομπασμός για την υπερπληρότητα του Αυγούστου από ποιες κατηγορίες επισκεπτών μας προκύπτει;

α) από τη σταθερή πελατεία των συγγενών και φίλων των ομογενών μας, β) από τη μονοποικιλιακή αγορά της Τουρκίας, γ) από «φροντεξάδες» και Μ.Κ.Ο., δ) από τον κοινωνικό τουρισμό, χάρη στο ευεργέτημα παροχής 8ήμερων δωρεάν διακοπών στα 5 νησιά της προσφυγικής κρίσης. Παραλείπω κάτι; Δεν μου φαίνεται...

Οι δυο τελευταίες κατηγορίες τουριστών χάνονται αυτομάτως αν ξαφνικά πάψει να μας ταλαιπωρεί η προσφυγική κρίση. Για την πρώτη δεν κάναμε τίποτα απολύτως για να την προσελκύσουμε. Ακλόνητη είναι τις τελευταίες δεκαετίες και η δεύτερη, όλοι παραδεχόμαστε ότι διαθέτει τη μεγάλη της επισφάλεια.

Αναζητώντας λοιπόν σήμερα το brand του χιώτικου τουρισμού, αυτό που οι ιθύνοντες κατηγορούν δημόσια τον «π» ότι καταστρέφει, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι στο νησί διαθέτουμε προσφυγικό τουρισμό με μπόλικη δόση επισφαλούς Τουρκίας. Αυτό καταστρέφει σήμερα ο «π», ακόμα κι αν δεχθούμε ότι ο ρόλος του είναι όντως καταστροφικός. Το προηγούμενο brand, του φιλήσυχου μεσόκοπου οικογενειάρχη, βορειοευρωπαίου ή Έλληνα, φρόντισαν να το καταστρέψουν οι έχοντες την ευθύνη τουριστικής διαχείρισης της νήσου με την ατολμία τους να επιβληθούν στις επικίνδυνες ασκούμενες τοπικές πολιτικές για το προσφυγικό. Δεν μας χάρισαν την ικανοποίηση της καταστροφής...