Χωριά

6/8/18 14:53

τελ. ενημ.: 6/8/18 15:02

Μια Καλαμωτούσικη «Βεγγέρα στα λευκά»

Η Άννα Μισαηλίδου προσάρμοσε την ιδέα της στα Καλαματούσικα δεδομένα και το αποτέλεσμα εντυπωσίασε τους πάντες!!!

Ένα όνειρο χρόνων  για την Άννα Μισαηλίδου έγινε πραγματικότητα παίρνοντας σάρκα και οστά το βράδυ του Σαββάτου στην Κάτω Πλάτσα Καλαμωτής, όπου παιδιά και άνθρωποι κάθε ηλικίας συμμετείχαν  στη «βεγγέρα στα λευκά», που στόχο είχε όπως η ίδια η Άννα Μισαηλίδου αναφέρει μέσα από το προσωπικό της προφίλ στο facebook  να αναβιώσει αξίες όπως η φιλία, η ομαδικότητα, η αλληλοπροσφορά. Η Άννα επηρεασμένη από άλλες ανάλογες διοργανώσεις όπως το «Tanz macht frei»  των Δημητρίων του 2012, στη Θεσσαλονίκη, «La fete blanche» που διοργανώνεται στο Columbus του Ohio, εως και το «Le Dîner en blanc» του François Pasquier, που ξεκίνησε από το Παρίσι και διοργανώνεται πλέον σε όλο τον κόσμο, θέλησε να μεταφέρει μια ανάλογη εκδήλωση στην πλατεία του χωριού της, προσαρμοσμένη όμως στα Καλαμωτούσικα δεδομένα και στη δική μας Χιώτικη κουλτούρα. Έτσι γεννήθηκε η   «Βεγγέρα στα λευκά» η οποία προσέλκυσε κοινό διαφορετικών ηλικιών και κατόρθωσε να συνδυάσει το καλαμωτούσικο γιαχνοπίλαφο και το ιμάμ με τορτιγες και σουβλάκια λαχανικών....

«Στις 4 Αυγούστου 2018, υλοποιήθηκε, στην Κάτω Πλάτσα της Καλαμωτής η «Βεγγέρα στα Λευκά», μια ιδέα που γεννήθηκε πριν από έξι χρόνια περίπου και που στη διάρκεια των χρόνων που ακολούθησαν συμπληρώθηκε σιγά σιγά σαν παζλ, με επιρροές από το “Tanz macht frei” των Δημητρίων του 2012, στη Θεσσαλονίκη, από το “La fete blanche” που διοργανώνεται στο Columbus του Ohio, εως και το “Le Dîner en blanc” του François Pasquier, που ξεκίνησε από το Παρίσι και διοργανώνεται πλέον σε όλο τον κόσμο. Φαινομενικά, οι «ξενόφερτες» αυτές εκδηλώσεις δεν έχουν καμιά σχέση με ένα μικρό χωριό, όπως η Καλαμωτή. Στην πραγματικότητα όμως, αν αναζητήσει κάποιος τι επιδιώκουν και τι αναδεικνύουν οι συγκεκριμένες διοργανώσεις, θα διαπιστώσει ότι υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής: θεμελιώδεις αξίες όπως η φιλία, η συμμετοχή, η αλληλοπροσφορά, η ομαδικότητα, έρχονται στο προσκήνιο μαζί με τη διαπίστωση ότι η ευτυχία και η χαρά βρίσκονται στα απλά και καθημερινά πράγματα. Έναν αντίστοιχο ρόλο στο χωριό μας έπαιζαν στο παρελθόν οι «βεγγέρες». Άρα δεν πρόκειται για κάτι άγνωστο στην τοπική μας κουλτούρα. Έτσι, για μένα, δεν έχει σημασία ποιες ήταν οι επιρροές. Σημασία έχει ότι πλέον έχουμε μια ολοδικιά μας, νέα διοργάνωση τη «Βεγγέρα στα Λευκά». Γι´ αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω, με όλη μου την καρδιά, τον Προοδευτικό Όμιλο Καλαμωτής, τον πρόεδρό του Γιώργο Σφήκα και το συμβούλιο του: (ελπιζω να μην εχω ξεχάσει κάποιον) Ισιδώρα Λύτρα, Γιώργο Βιτελλα, Μιχάλη Καλουπη, Δέσποινα Καλλεργη και Ηλία Σαραντινούδη, που έκλεισαν τα αυτιά στις Σειρήνες, αγκάλιασαν και υιοθέτησαν την ιδέα μου, αγνοώντας τους φοβικούς και μονίμως κρίνοντες κάθε νέα και όχι μόνο προσπάθεια, ως ξενόφερτη και απευθυνόμενη σε «ειδικό κοινό». Παιδιά, όσοι εκ του ασφαλούς κρίνετε από τους θρόνους σας, σας θυμίζω, αν δεν το έχετε ήδη διαπιστώσει και αν σας ενδιαφέρει, πως κάποιοι άνθρωποι μέσα στο χωριό, αφιερώνουν πολύ προσωπικό χρόνο για να αποκτά νόημα η ζωή κάποιων άλλων, ακόμη και αν αυτό γίνεται για να τους δίνει υλικό για κριτική. Προσωπικά, τους είμαι ευγνώμων γιατί δίνουν στα παιδιά μου και στην οικογένεια μου την ευκαιρία να δημιουργήσουν όμορφες αναμνήσεις από τον τόπο που αγαπούν.

Αυτή η βραδιά δεν θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί χωρίς τη συμβολή της Μίνας Μπατσακούτσα από τη σχολή χορού Allegro, που έχει τη μοναδική ικανότητα να κερδίζει και να οργανώνει τα παιδιά, ώστε μέσα σε τρεις πρόβες, 35 παιδιά, τα περισσότερα άγνωστα μεταξύ τους, να γίνουν ομάδα και να μάθουν τη χορογραφία που τους δίδαξε. Τον πλέον καθοριστικό ρόλο στην εκδήλωση είχε ο dj Nikos Maistros, που όχι μόνο ανταποκρίθηκε με συγκινητική προθυμία και ανιδιοτέλεια στην πρότασή μου, αλλά και στη συνέχεια με maestria κατάφερε να διασκεδάσει ένα πολυποίκιλο κοινό διαφορετικών ηλικιών (από 4 έως 94) και διαφορετικής κουλτούρας. Κάποιοι άνθρωποι δικαιώνουν στην κυριολεξία το όνομά τους. Καταλυτική ήταν η συμβολή των μικρών παιδιών της Καλαμωτής αλλά και των μικρών επισκεπτών, τόσο της Καλαμωτής όσο και της Κώμης, που περπάτησαν σε άγνωστα -για την ηλικία τους- μουσικά και χορευτικά μονοπάτια, τα οποία κατέκτησαν με ενθουσιασμό και μεγάλη ευκολία. Δεν θα μπορούσα να παραλείψω τον συνομήλικο με όλες τις γενιές της Καλαμωτής (εννοείται τις μετά το 1970) Αντρέα Σχουρσίδη, αλλά και την μικρή Ευαγγελία Μισαηλίδη, που μας έδειξαν πως ο χορός γεφυρώνει «το χάσμα των γενεών» και απενοχοποίησαν, μέσα σε πέντε λεπτά, τον χορό της κόρης με τον μπαμπά και του μικρού γιου με τη μαμά του. Γι αυτήν την εικόνα και για τη μουσική της Comparsita, που ακούστηκε στην Κατω Πλάτσα της Καλαμωτής μετά από πολλά χρόνια, νομίζω άξιζε η προσπάθεια.

Τέλος, τίποτα δεν θα είχε συμβεί χωρίς τη συμμετοχή όλων αυτών που δέχτηκαν να ακολουθήσουν τις οδηγίες που τους δόθηκαν, και κυρίως, το παρεξηγημένο από πολλούς, dress code στα λευκά. Αυτοί που ξεπέρασαν την αρχική αναστολή τους και δέχτηκαν να «βάλουν τα άσπρα τους» με αυτή την κίνησή τους και μόνο δήλωσαν τη θετική τους διάθεση. Η «Βεγγέρα στα Λευκά», χάρη στην προσπάθεια όλων των συμμετεχόντων κατάφερε να προσαρμοστεί στα μέτρα του τόπου μας και με την ίδια ευκολία να ακουστεί Βέμπο με Shostakovich, Leonard Coen με Αττίκ και Μπάμπης Τσέρτος με Village People. Αλλά και να ανακατευτεί το καλαμωτούσικο γιαχνοπίλαφο και το ιμάμ με τορτιγες και σουβλάκια λαχανικών.... Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσε να δικαιώσει καλύτερα τον όρο της “πολιτισμικής ανταλλαγής” σε όλα τα επίπεδα. Επιστέγασμα όλων αυτών ήρθε να προστεθεί η αυθόρμητη συμμετοχή των Νεο-καλαμωτουσων, Βασίλη Λύκου και Πάνου Σταμπόγλη, που άνοιξαν τη βραδιά με τη μαγεία της μουσικής τους, να ξεχύνεται απο τον αυλόγυρο της Αγίας Παρασκευής. Εύχομαι να καταφέρουμε η «Βεγγέρα στα Λευκά» να καθιερωθεί , να βελτιωθεί, να εξελιχθεί και να είναι ένα μικρό «λευκό» διάλειμμα στη γενικότερη μαυρίλα, που με κάθε τρόπο εισβάλλει στις ζωές μας καθημερινά. Ας είμαστε όλοι καλά να βρεθούμε και του χρόνου και δεν πειράζει, αν όπως λέει και η κυρία Παρασκευή: «βρε θα πούνε πως οι Καλαμωτούσοι ελωλαθήκανε και βάλαν όλοι άσπρα» Και του χρόνου λοιπόν στη λευκή λωλάδα μας!», καταλήγει η Άννα Μισαηλίδου μέσα από την προσωπική της σελίδα στο facebook.  

 

φωτο:  Anna Missailidou